ท่องเที่ยวในพิษณุโลก
ที่พักในพิษณุโลก
ที่กินในพิษณุโลก
เที่ยวตามฤดูในพิษณุโลก
ประเพณีในพิษณุโลก
เที่ยวยอดฮิตในพิษณุโลก
สถานที่ศักสิทธิ์ วัด,โบสถ์,มัสยิดในพิษณุโลก
ตลาด,แหล่ง shoping ในพิษณุโลก
ของดี ในพิษณุโลก
ข้อมูลจังหวัด พิษณุโลก จาก WIKI
จังหวัดพิษณุโลก
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปที่: ป้ายบอกทาง, ค้นหา
สำหรับพิษณุโลก ในความหมายอื่น ดูที่ พิษณุโลก (แก้ความกำกวม)
บทความนี้ต้องการข้อความอธิบายความสำคัญที่กระชับ และสรุปเนื้อหาไว้ย่อหน้าแรกของบทความ
จังหวัดพิษณุโลก
ตราประจำจังหวัด
พระพุทธชินราชงามเลิศ ถิ่นกำเนิดพระนเรศวร สองฝั่งน่านล้วนเรือนแพ หวานฉ่ำแท้กล้วยตาก ถ้ำและน้ำตกหลากตระการตา
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย
พิษณุโลก
ชื่ออักษรโรมัน
Phitsanulok
ชื่อไทยอื่นๆ
นครพระพิษณุโลกสองแคว, นครสระหลวงสองแคว, สองแคว
ผู้ว่าราชการ
ดร.ปรีชา เรืองจันทร์
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2555) ISO 3166-2 TH-65 สีประจำกลุ่มจังหวัด ม่วง ███ ต้นไม้ประจำจังหวัด ปีบ ดอกไม้ประจำจังหวัด นนทรี ข้อมูลสถิติ พื้นที่ 10,815.854 ตร.กม.[1]
(อันดับที่ 16) ประชากร 854,372 คน[2] (พ.ศ. 2555)
(อันดับที่ 26) ความหนาแน่น 78.99 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 62) ศูนย์ราชการ ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก ถนนวังจันทน์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000 โทรศัพท์ (+66) 0 5525 8947 โทรสาร (+66) 0 5525 8559 เว็บไซต์ จังหวัดพิษณุโลก แผนที่ ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย จังหวัดพิษณุโลก เป็นจังหวัดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่างมีประวัติศาสตร์อันยาวนานควบคู่กับประเทศไทย โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในศิลาจารึก ตำนาน นิทาน และพงศาวดาร เช่น สองแคว, สองแควทวิสาขะ และไทยวนที[ต้องการอ้างอิง] เดิมเมืองพิษณุโลกเป็นเมืองเก่าสมัยขอม อยู่ห่างจากที่ตั้งเมืองปัจจุบันลงไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร เรียกว่า "เมืองสองแคว" ที่เรียกเช่นนี้ เพราะตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำน่าน กับแม่น้ำแควน้อย แต่ปัจจุบันแม่น้ำแควน้อยเปลี่ยนทางเดินออกห่างจากตัวเมืองไปประมาณ 10 กิโลเมตร ที่ตั้งตัวเมืองเก่าในปัจจุบันคือ บริเวณวัดจุฬามณี ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ของพิษณุโลก แต่เมื่อประมาณพุทธศักราช 1900 พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) ได้โปรด ให้ย้ายเมืองสองแคว มาตั้งอยู่ ณ บริเวณตัวเมืองในปัจจุบัน และยังคงเรียกกันติดปากว่า เมืองสองแคว เรื่อยมา เนื้อหา 1 สัญลักษณ์ประจำจังหวัด 2 ภูมิศาสตร์ 2.1 ที่ตั้งและอาณาเขต 2.2 ภูมิประเทศและภูมิอากาศ 3 ประวัติศาสตร์ 3.1 สมัยสุโขทัย 3.2 สมัยอยุธยา 3.2.1 ด้านเศรษฐกิจ 3.2.2 ด้านศาสนา 3.3 สมัยกรุงธนบุรี 3.4 สมัยรัตนโกสินทร์ 4 หน่วยการปกครอง 5 การคมนาคม 6 การศึกษา 6.1 อุดมศึกษา 6.2 อาชีวศึกษา 6.3 ประถมศึกษาและมัธยมศึกษา 7 สาธารณสุข 8 สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ 9 สถานที่ท่องเที่ยว 9.1 อำเภอเมืองพิษณุโลก 9.2 อำเภอวังทอง 9.3 อำเภอนครไทย 9.4 อำเภอวัดโบสถ์ 9.5 อำเภอชาติตระการ 9.6 อำเภอเนินมะปราง 10 บุคคลที่มีชื่อเสียง 10.1 เกจิคณาจารย์ชื่อดังของจังหวัดพิษณุโลก 11 ของดีจังหวัดพิษณุโลก 12 อ้างอิง 13 ดูเพิ่ม 14 แหล่งข้อมูลอื่น สัญลักษณ์ประจำจังหวัด [แก้] ตราประจำจังหวัด: พระพุทธชินราช ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกนนทรี (Peltophorum pterocarpum) ต้นไม้ประจำจังหวัด: ปีบ (Millingtonia hortensis) ภูมิศาสตร์ [แก้] ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้] จังหวัดพิษณุโลกตั้งอยู่ภาคเหนือตอนล่างและอยู่ในเขตภาคกลางตอนบนสุดของประเทศไทย เรียกกันว่า "เหนือล่างกลางบน" ห่างจากกรุงเทพมหานคร 368 กม. มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 10,815 ตร.กม. หรือ 6,759,909 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภอพิชัย อำเภอทองแสนขัน และอำเภอน้ำปาด (จังหวัดอุตรดิตถ์) และแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ทิศใต้ ติดต่อกับ อำเภอเมืองพิจิตร อำเภอวชิรบารมี อำเภอสามง่าม และอำเภอสากเหล็ก (จังหวัดพิจิตร) ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ อำเภอวังโป่ง (จังหวัดเพชรบูรณ์) อำเภอด่านซ้าย และ
(ตั้งแต่ พ.ศ. 2555) ISO 3166-2 TH-65 สีประจำกลุ่มจังหวัด ม่วง ███ ต้นไม้ประจำจังหวัด ปีบ ดอกไม้ประจำจังหวัด นนทรี ข้อมูลสถิติ พื้นที่ 10,815.854 ตร.กม.[1]
(อันดับที่ 16) ประชากร 854,372 คน[2] (พ.ศ. 2555)
(อันดับที่ 26) ความหนาแน่น 78.99 คน/ตร.กม.
(อันดับที่ 62) ศูนย์ราชการ ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก ถนนวังจันทน์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000 โทรศัพท์ (+66) 0 5525 8947 โทรสาร (+66) 0 5525 8559 เว็บไซต์ จังหวัดพิษณุโลก แผนที่ ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย จังหวัดพิษณุโลก เป็นจังหวัดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่างมีประวัติศาสตร์อันยาวนานควบคู่กับประเทศไทย โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในศิลาจารึก ตำนาน นิทาน และพงศาวดาร เช่น สองแคว, สองแควทวิสาขะ และไทยวนที[ต้องการอ้างอิง] เดิมเมืองพิษณุโลกเป็นเมืองเก่าสมัยขอม อยู่ห่างจากที่ตั้งเมืองปัจจุบันลงไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร เรียกว่า "เมืองสองแคว" ที่เรียกเช่นนี้ เพราะตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำน่าน กับแม่น้ำแควน้อย แต่ปัจจุบันแม่น้ำแควน้อยเปลี่ยนทางเดินออกห่างจากตัวเมืองไปประมาณ 10 กิโลเมตร ที่ตั้งตัวเมืองเก่าในปัจจุบันคือ บริเวณวัดจุฬามณี ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ของพิษณุโลก แต่เมื่อประมาณพุทธศักราช 1900 พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) ได้โปรด ให้ย้ายเมืองสองแคว มาตั้งอยู่ ณ บริเวณตัวเมืองในปัจจุบัน และยังคงเรียกกันติดปากว่า เมืองสองแคว เรื่อยมา เนื้อหา 1 สัญลักษณ์ประจำจังหวัด 2 ภูมิศาสตร์ 2.1 ที่ตั้งและอาณาเขต 2.2 ภูมิประเทศและภูมิอากาศ 3 ประวัติศาสตร์ 3.1 สมัยสุโขทัย 3.2 สมัยอยุธยา 3.2.1 ด้านเศรษฐกิจ 3.2.2 ด้านศาสนา 3.3 สมัยกรุงธนบุรี 3.4 สมัยรัตนโกสินทร์ 4 หน่วยการปกครอง 5 การคมนาคม 6 การศึกษา 6.1 อุดมศึกษา 6.2 อาชีวศึกษา 6.3 ประถมศึกษาและมัธยมศึกษา 7 สาธารณสุข 8 สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ 9 สถานที่ท่องเที่ยว 9.1 อำเภอเมืองพิษณุโลก 9.2 อำเภอวังทอง 9.3 อำเภอนครไทย 9.4 อำเภอวัดโบสถ์ 9.5 อำเภอชาติตระการ 9.6 อำเภอเนินมะปราง 10 บุคคลที่มีชื่อเสียง 10.1 เกจิคณาจารย์ชื่อดังของจังหวัดพิษณุโลก 11 ของดีจังหวัดพิษณุโลก 12 อ้างอิง 13 ดูเพิ่ม 14 แหล่งข้อมูลอื่น สัญลักษณ์ประจำจังหวัด [แก้] ตราประจำจังหวัด: พระพุทธชินราช ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกนนทรี (Peltophorum pterocarpum) ต้นไม้ประจำจังหวัด: ปีบ (Millingtonia hortensis) ภูมิศาสตร์ [แก้] ที่ตั้งและอาณาเขต [แก้] จังหวัดพิษณุโลกตั้งอยู่ภาคเหนือตอนล่างและอยู่ในเขตภาคกลางตอนบนสุดของประเทศไทย เรียกกันว่า "เหนือล่างกลางบน" ห่างจากกรุงเทพมหานคร 368 กม. มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 10,815 ตร.กม. หรือ 6,759,909 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภอพิชัย อำเภอทองแสนขัน และอำเภอน้ำปาด (จังหวัดอุตรดิตถ์) และแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ทิศใต้ ติดต่อกับ อำเภอเมืองพิจิตร อำเภอวชิรบารมี อำเภอสามง่าม และอำเภอสากเหล็ก (จังหวัดพิจิตร) ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ อำเภอวังโป่ง (จังหวัดเพชรบูรณ์) อำเภอด่านซ้าย และ






























